دل واژه

# منظومه فرهاد و شیرین سرودۀ شعله نی ریزی
شامل[ ۳۵۱۰بیت] تصحیح دکتر مختار کمیلی
ارائه در فضای مجازی: فاطمه شعاع

قسمت 1️⃣2️⃣9️⃣
ابیات 2530 الی 2550


۲۵۳۰. زبدر طلعتش بر جا هلالی
ز باریکی سهى سروش خلالی

دل سختش که میزد طعنه بر سنگ
زغم گردید چون آیینه پر زنگ

ز مژگانش که بود از خونِ دلْ تر
بسان رشته بود و عِقد گوهر

ز آه سینه اندامش فروزان
چو برگ یاسمین از برق سوزان

شرار خاطرش در جسم رنجور
چو تاب آتش اندر شمع کافور

۲۵۳۵.خدنگ غمزه اش در دیده پنهان
چو در تَر کش نهفته نوک پیکان

به چاه غبغبش آشفته سنبل
نگون هاروت وَش در چاه بابل

کمان ابروانش خَم گرفته
ز اشک لاله رنگش نم گرفته

درون قصر سنگین مانده دلتنگ
نهفته همچو لعل اندر دل سنگ

در آن مشکو تنی سوزان ز افسوس
فروزان همچو شمع از زیر فانوس

۲۵۴۰.پریشان خاطر از شوریده حالی
بُدی روزش چو ماهی شب چو سالی

شبی از اشک گلگون دیده تر کرد
چونی از بینوایی ناله سر کرد

که آه از طالع و از بختِ شیرین
دل سنگین و جانِ سخت شیرین

که با سوز دل و با خاطر تنگ
شرار آسا گرفته جای در سنگ

زبس خون در غم پرویز خورده
شده یاقوت وَش خونِ فسرده

۲۵۴۵.چرا باید گزیدن جا به کاخی
که پرّد بلبلش هردم به شاخی

در آغاز آن رسوم آشنایی
در انجام این طریق بی وفایی

نشان تشنه دادن چشمهٔ آب
فکندن در سرابش جسم بی تاب

ز من خسرو چه کین بودش به سینه
کز این سان باخت با من نرد کینه

نبیند خوشدلی آن کو ز آغاز
مرا از آشیان آموخت پرواز




.......